Het duo ging in alliantie met dat andere Antwerpse duo Nag en Twan om met zijn vieren een album te maken. “Uiteindelijk is dat er niet van gekomen. We hebben die beats, waar geen raps opstonden, op het internet geplaatst en toen is 40 Winks echt ontstaan”, zegt Weedy. Hij en Padmo’ kregen het idee om maandelijks een beattape te verspreiden op het internet. Toen dat bleek aan te slaan, verzamelden ze hun beste werk op een cd die April To July werd gedoopt. 40 Winks was here to stay.
Instrumentale hip hop versus… instrumentale hip hop?
April to July wordt als snel opgevolgd door Hit The Hay en nog geen jaar later ligt More Than Loops in de winkels. Dat is het eerste echte album van het duo. Kenmerkend zijn de soulvolle, jazzy, laid-back beats die erg veel afwisselen en bovenal overlopen van spoken word samples uit oude films. More Than Loops blijkt een breekpunt te zijn voor het duo. “Alles voor More Than Loops waren demo’s. Wij maakten tracks en gooiden op het einde alles bij elkaar”, vertelt Padmo’.
Het is bij dat album dat de catch frase “Instrumental Hip Hop With A Twist” ontstaat. Vijf jaar later is dat nog steeds het motto van 40 Winks. “Die ‘Twist’ sloeg er op dat we meer maakten dan enkel instrumentale hip hop, meer dan ‘gewone beats’”, zegt Weedy. “Bij onze eerste releases waren we al tevreden met een dope loopke. Vanaf More Than Loops zijn we ons gaan focussen op volledige tracks maken”, gaat hij verder. “We gaan nu eerder werken met een intro, een bridge, enzovoort. We proberen er meer afwisseling en opbouw in te brengen”, vult Padmo’ aan.
Toch lieten de twee jongens enkele maanden geleden een gratis EP op ons los, mét vocals, van MC M.anifest. “We zijn gewoon beats naar hem beginnen sturen en hij is een heel productieve kerel. Je stuurt hem een beat en de volgende dag is die track af, dan heeft hij er een nachtje aan gewerkt. Hij is echt een fantastische MC”, zegt Weedy. Hoewel een geslaagd project, was de EP slechts een tussendoortje voor Weedy en Padmo’. Zien ze er dan geen heil in om ooit zoiets officieel uit te brengen? Padmo’: “Little D gaat een compilatie-EP uitbrengen en heeft ons een track gevraagd. Al die andere nummers zijn met vocals. We hadden nog een track liggen met M.anifest en die leek ons er wel op te passen. Maar dat kan nog even duren voor die EP uitkomt”.
Voor het duo bestaat er een groot verschil tussen instrumentale hip hop en rapbeats. “Bij een rapbeat is de groove, de sound, de drive veel belangrijker”, vindt Padmo’. “Het is een volledig ander uitgangspunt”, zegt Weedy. “Bij een albumtrack voor 40 Winks gaan we meer uitwerken, opbouwen, zorgen dat we een volledige track hebben. Bij ons is de regel dat als het geen goed uitgewerkte track is, hij niet op het album komt”.
Hoewel Weedy en Padmo’ graag rapbeats maken, blijft met MC’s samenwerken voor hen geen doel op zich. De albumtracks voor 40 Winks zijn veel belangrijker, maar, zo zegt Padmo’, “het is soms moeilijk om een album te maken met instrumentale hip hop. Als je een album maakt met vocals, heb je een MC die een boodschap, een verhaal vertelt. Soms weten wij met een instrumentaal album niet goed welke richting we uit moeten. Dan denk je al snel: de volgende stap is een album met vocals. Nu zijn we wel al weer van die gedachte afgestapt”. Zelf zou hij wel nog iets willen maken met een MC, maar dan niet in de klassieke zin. “Ik zou hem eerder gebruiken als narrator of storyteller, die de luisteraar door het album leidt, zoiets als de vrouwelijke computerstem op Midnight Marauders van A Tribe Called Quest”.
40 Winks in Japan
Na More Than Loops blijft het gedurende twee jaar erg stil rond 40 Winks. Tot opeens blijkt dat hun muziek aan de andere kant van de aardbol is terechtgekomen. In 2005 besluit het Japanse label Swamp om More Than Loops een officiële release te geven en nog datzelfde jaar komt hun volgende EP, Extended Pleasure, eveneens op een Japans label uit. Voor hun tweede langspeler, Sound Puzzle, kunnen ze bij het Amerikaanse Merck Records terecht. “Labels kijken naar elkaar”, zegt Weedy, “Toen More Than Loops werd opgepikt door Japan is de bal aan het rollen gegaan”.
Hoe het komt dat zij een van de enige Belgische hiphopacts met internationale releases zijn, kunnen de twee moeilijk verklaren. “Ik denk dat er een hoop geluk bij komt kijken in het begin. Wij schraapten eerst zelf ook al ons geld bijeen om onze muziek te kunnen uitbrengen”, zegt Weedy. “Ik denk dat het in het algemeen gewoon belangrijk is om echt albums te maken”, gaat Padmo’ verder. “Tegenwoordig zit je met MySpace, waardoor artiesten een track hier en een track daar hebben. Het is een overvloed aan aparte nummers en labels zijn daarin niet geïnteresseerd, ze willen een product uitbrengen. Ik denk dat het daarom belangrijk is om op voorhand te bewijzen dat je dat kunt. More Than Loops heeft ons die kans gegeven.”
Na al die jaren bij buitenlandse labels, zou je kunnen denken dat 40 Winks België ontgroeid is. “België is maar een klein land, dus misschien zou het wel kunnen dat er buiten België meer mensen naar 40 Winks luisteren dan enkel in Belgïe of in Vlaanderen. We hadden een plaat op Merck, en dat was een groot label met veel invloed”, verklaart Padmo’. Wel heeft hij het gevoel dat ze sinds More Than Loops minder horen van België. “Er zijn veel mensen die Hit The Hay en April To July het beste vonden en terug meer van dat willen. Er zijn zelfs mensen die niet weten wat wij na More Than Loops hebben uitgebracht. Terwijl het voor ons zelf toen pas echt begonnen is. Het is in elk geval zeker niet zo dat wij België achterwege willen laten. Hier zijn gewoon minder kansen voor muziek.”
Voor Weedy is de verklaring eenvoudig: “De labels die met dit soort muziek bezig zijn, zijn gewoon allemaal buitenlands”. Ergens vinden ze dit ook spijtig. “More Than Loops is heruitgebracht in Japan, maar soms lijkt het of dat precies niet gebeurd is. Oké, we hebben wel kansen gekregen van andere labels, maar we krijgen weinig respons van de mensen ginder”, zegt Padmo’.
The Lucid Effect
Wanneer Merck Records er in januari 2007 de brui aan geeft, belanden Weedy en Padmo’ bij het Duitse label Project Mooncircle, waarvoor ze een track maken voor de compilatie The Heart On The Right Spot. “Toen wisten we dat we een album mochten uitbrengen bij hen. Begin dit jaar hebben we dan snippets doorgestuurd en in maart een eerste versie van het album. Toen hebben ze ons gezegd dat ze het eind mei wilden uitbrengen. Het was echt een heel professionele samenwerking, alles is heel vlot verlopen”, vertelt Padmo’.
Maar hoe doen ze dat dan, samen een album maken? Kruipen ze met z’n tweeën achter de sampler? “Eigenlijk maken we elk individueel een kort album. Dan komen we bij elkaar en zien we welke tracks we willen gebruiken. Dan bekijken we of het album volledig is. Dat kan afhangen van de lengte, of het een geheel is, of wij het gevoel hebben dat het klaar is”, zegt Padmo. “Meestal zijn dat een twintigtal tracks die we bij elkaar leggen en dan gaan we schrappen, dan komt die sfeer tot stand. Dan brainstormen we een beetje over welke richting we uitgaan”, vult Weedy aan.
“We wilden echt onszelf uitdagen om met dit album iets volledig anders te doen”, oppert Padmo’. “De kritiek op het vorige album was dat het nogal veel van hetzelfde was en dat het op de duur wat begon te vervelen. We hebben er bij dit album wat meer op gelet dat we er wat variatie in brengen, een up tempo-nummer, iets experimenteels, om het wat interessanter te houden”, zegt Weedy.
Opvallend is dat het album heel wat abstracter klinkt dan het vorige werk van het duo. Gaan ze mee in de nieuwe, elektronische sound die jongens als Flying Lotus en Louis Bordeaux op ons afsturen? “Wat Flying Lotus maakt, vind ik de max, maar ik denk dat het belangrijk is om op je eigen manier mee te gaan in die stijl”, zegt Padmo, die het vooral belangrijk vindt dat je je eigen ding doet. “Het is in orde om beïnvloed te zijn door alles wat nu in is, maar wij gaan daarvoor zeker niet onze stijl ineens volledig omslaan, daar is niets creatiefs aan. Je moet vanuit je eigen standpunt die invloeden verwerken. Ik denk dat, als je naar The Lucid Effect luistert, je wel hoort dat daar andere invloeden inzitten in vergelijking met onze oudere muziek”, besluit hij. “Een beat van toen zou ik nu niet meer kunnen maken”, denkt Weedy. “Ik zou dat te cheap vinden. We zijn echt zwaar geëvolueerd, de manier waarop we nu een sample verknippen is echt volledig anders dan toen”.
Met de koptelefoon op
Ondanks hun groter wordende output en naambekendheid, zie je 40 Winks amper in het live circuit. Voor Padmo’ is de verklaring eenvoudig: “Onze muziek is eigenlijk meer iets om thuis naar te luisteren. Met de koptelefoon op”. Hij en Weedy voelen zich niet echt thuis in het live aspect en hebben daarin geen ambities. “Mensen vragen dikwijls: ‘Wil je niets live doen, of met muzikanten samenwerken?’ We zouden daaraan kunnen beginnen, maar het is niet zeker dat wij dat goed zouden doen, want het is echt iets compleet anders.” Bovendien denkt Padmo’ dat het publiek er veel minder aan zou hebben dan de artiest zelf. “Neem nu Nag en Twan, die gasten doen al zoveel jaren live shows, maar ik denk dat, als ze al die jaren tracks hadden opgenomen en uitgebracht, ze veel meer impact gehad zouden hebben. Als je een album hebt liggen, kan je dat zoveel tijd later nog eens opzetten. Live is iets eenmaligs.”
Hoewel Weedy en Padmo’ voortdurend proberen om hun tracks zo muzikaal mogelijk te maken, hebben ze er nog nooit aan gedacht om met muzikanten te gaan samenwerken. Meer nog, al hun muziek wordt gemaakt met een pc en simpele software. “Het is maar wat je gewoon bent”, zegt Weedy, die af en toe een beetje gitaar speelt of een keyboard gebruikt voor zijn beats, maar alles wel via de pc verwerkt. “Ik gebruik echt alleen de basis van Cubase en ik knip en plak. Als er driehonderd hi-hats in een track zitten, is elke hi-hat die je hoort apart geplakt. Zo kan ik elke hi-hat op zich aanpassen in functie van het geheel”.
Voelt hij zich dan nooit gelimiteerd door die computer in de zoektocht naar muzikaliteit? “Dat is juist het uitgangspunt van sample based music, zo origineel mogelijk uit de hoek komen ondanks die beperkingen.”, antwoordt Weedy enthousiast. “Drie minuten blijven boeien, de samples zo verknippen dat je er verandering in kan brengen. Voor mij is de ideale beat een beat waarvan de sample zodanig verknipt is dat je hem niet meer herkent. Ik ken niets van al die technische toestanden en dat is ook niet nodig. Ik maak instrumentale hip hop, weet je?”
Bekijk zeker de videoclip van Rap About That (Smoke & Mirrors) als je dat nog niet gedaan hebt en beluister ineens ook de snippets van het album.
Bezoek Weedy & Padmo’ op het internet:
40 winks home page
myspace
