Dyno is 24 en maakte nog een tijdlang furore met de Aalsterse crew Outspoken Members waarvan de leden na een heleboel shows waaronder de Propaganda-tour met Castro, een demo in 2001 en de Base in Training 12" elk hun eigen weg gingen. Zo kwam Acrid Cast – momenteel druk in de weer met de Beatdrunx – in 2005 met zijn soloplaat Welcome The Wrong op de proppen, dj en beatmaker Prime heeft enkele buitenlandse projecten lopen en ook Stino levert nog steeds een occasionele track af en steekt af en toe de kop op als gast-mc.
Dyno maakte toen al beats, begon stilaan op een iets hoger level te produceren en besloot om een eigen muzikaal project te beginnen. Gedurende twee jaar werkte hij vrij intens aan zijn debuut – van tijd tot tijd gepromoot met kleine releases en remixes - en dat is nu verschenen op het indielabel Citywurl. ‘Ik wou niet gewoon een verzameling willekeurige tracks bij elkaar gooien en het dan een album noemen. Elke intro en outro van elk nummer heeft zijn functie.’
Een nummer zoals Earth Untitled bijvoorbeeld, met mc Rub van de Beatdrunx, dat zich laat leiden door indringende percussie en tekstueel gezien de luisteraar tot nederigheid dwingt. ‘Ik schreef het toen ik terugkwam uit Gambia en blik er een beetje in terug op mijn ervaringen. De mensen zijn er arm maar toch solidair, ze hebben niet veel maar zijn daar toch tevreden mee, …. Bon, het zijn misschien clichés maar er is zeker iets van aan. Veel mensen hier zouden daar nog iets van kunnen opsteken.’
Vanuit het oudste der continenten bracht hij achtergrond- en omgevingsgeluiden mee die hij daar opnam en thuis weer sampelde. ‘Spelende kinderen uit Bijilo, het dorp waar ik verbleef, of enkele vrienden die iets inspraken. Ook de ritmes die ze daar op een emmer drummen hadden hun invloed op mijn muziek. Mijn album staat niet vol met sounds van ginder, maar voor ik vertrok wist ik dat ik er ook muziek ging verzamelen en niet alleen de plezante zou gaan uithangen. Ik verbleef daar ook niet in een hotel maar in een dorp waar je leeft naar de inwoners hun normen, waarden en gebruiken.’
Dat Dyno het niet altijd even dicht bij huis zoekt, vertaalt zich ook in de gastbijdragen zoals op de track Yejumi, met Yejide The Night Queen uit Brooklyn. ‘Ik ken haar al een hele tijd via internet maar we bellen elkaar ook regelmatig. Ze schreef voor mijn album een conscious en political verse en werkte ook samen met Apani B, Jean Grae, Evil Dee, dj Spinna,…. Ik vind haar een prachtvrouw, heel getalenteerd.’
Op het nummer Udunnah doet de uit LA afkomstige Voice mee. ‘Momenteel woont ze in Canada. Ze is de vrouw van Milx, een rapper uit dezelfde groep van Omni die hier ook al op veel Gentse releases staat.’ Maar ook de lokale bijdragen koos Dyno er zorgvuldig uit. ‘Haider is een Gentse zanger met een prachtige stem. De teksten die hij zingt kwamen oorspronkelijk uit een gedicht van hem, maar we hebben ze naar de plaat vertaald.’
‘Dyno is Sol Waters is een grote soundpiece geworden’, wuift hij de kritiek dat het album te soft zou zijn weg. ‘Het draait me vooral om melodie op het album. Als je veel melodie gebruikt heeft muziek soms de neiging om heel happy of heel melodramatisch te gaan klinken. Als alles in harmonie ligt, wordt iets nogal snel als soft bestempeld. In tegenstelling tot wanneer je een droge beat met een vette baslijn neemt, en er hier en daar enkele stabsounds opzet.’
Al bewijzen enkele zijprojecten dat Dyno ook harder uit de hoek kan komen. Zo releaste hij niet zo heel lang geleden gratis de Onetwentyfive-EP en ook nummers als het door Tradd geproduceerde The Smackdown laten de speakers ongegeneerd daveren. Laat u vooral zelf overtuigen tijdens een van de liveshows waarin Dyno zich laat bijstaan door zijn toetsenist en labelgenoot Billy Palmier, Rub en Dj Sup. 'Het blijft een hiphopshow, maar er is zeker iets verfrissends aan.'
Wie Dyno live aan het werk wil zien kan dat op 5 oktober in luik op Etnik'art, Val-Saint-Lambert.
MySpace
www.citywurl.com
